گويم ؟ - گفت بگو « اللّهمّ اغفر لى و تب على » شهر حوشب گفت : اين معنى در خبر است كه مصطفى ص كسى را ديد كه همان سخن ميگفت ، جواب وى همين داد كه ربيع خثيم داد . وهب ابن منبه گفت كه - در زبور داود خوانده‌ام كه « يا داود ! بشنو از من كه من حق‌ام ، و حق ميگويم ، اگر بندهء از بندگان من بپرى دنيا گناه دارد پس پشيمان شود باندازهء يك دوشش پستان ، و از من كه خدايم آمرزش خواهد يك بار ، راست ، و من دانم از دل وى كه آن صدق است ، و نمىخواهد كه با سر گناه رود ، يا داود ! من آن گناهان از وى زودتر از آن بيفكنم كه قطرات باران كه از هوا به زمين افتد . و عن عبد الرحمن ابن دلهم : ان رجلا قال يا رسول اللَّه علمنى عملا ادخل به الجنة ، قال : « لا تغضب و لك الجنة » ، قال : يا رسول اللَّه زدنى : قال « لا تسأل الناس شيئا و لك الجنة » - قال زدنى ، قال استغفر اللَّه فى اليوم سبعين مرة يغفر لك ذنب سبعين عاما . قال يا رسول اللَّه ليس لى ذنب سبعين عاما ، قال فلامّك ، قال ليس لامّى ، قال فلابيك - قال و ليس لابى - قال فلاهل بيتك ، قال ليس لاهل بيتى ، قال فلجيرانك . و عن ابن عباس قال : قال رسول اللَّه رأس الاستغفار كل يوم الف مره . اين سه خبر كه گفتيم در استغفار اشارة است بسه مقام از مقامات راه دين بر ترتيب : - اول مقام سابقانست ، ايشان را يك بار استغفار فرمود كه گفتشان با كمال صدقست و حقيقت اخلاص . و در خبر است كه « اخلص العمل يجزك منه القليل » ، دوم مقام مقتصدانست ، از اللَّه بهشت خواستند ايشان را هفتاد بار استغفار فرمود . سوم مقام ظالمانست ، معيشت دنيا و روزى فراخ خواستند ، ايشان را هزار بار فرمود . و كليد روزى فراخ استغفار بسيار ساخت . مصطفى گفت : « من استبطأ رزقه ، فليكثر من الاستغفار . »